Stepper
Albert, Ferdinand II en mezelf zijn de lopers van renstal Qouvadis in het WEC (World Endurance Championship of het WK uithouding). De renstal wordt geleid door een teamchef die op de achtergrond handelt (mijnheer de uil?) en die ons op het hart heeft gedrukt dat aankomen belangrijker dan winnen.
Vandaag stond etappe 4 Tamel Lima de Ponte op het programma. De Italiaanse dames (volgens Albert de sardienen wegens afkomstig uit Sardinie) waren voor ons vertrokken maar door een cleaner move van ons Ingehaald en onderweg niet meer tegengekomen. De Duitse meiden (volgens Albert de Jura wegens hun rechtenstudies) zijn na ons vertrokken en we hebben ze teruggezien in de paddock (plaats waar de lopers samenkomen). De Amerikaanse (volgens Walter sneeuwwitje wegens haar blanke huid) is zoals vermeld in vorig verslag plots binnengelopen in de paddock.
Morgen staat etappe 5 Ponte de Lima naar Rubiaes op het programma.
Stepper
Ook zien we de Amerikaanse die we op de eerste dag in de casa da laura hadden ontmoet binnenlopen.
Stepper
Ondertussen zijn ook de Duitse meiden binnengelopen. We gaan onze medestanders nog regelmatig tegenkomen.
Stepper
Rond 16.00h lopen we ponte de lima (=brug over rivier Lima) binnen na een trip van ca 25km. Onderweg meerdere pitstops met bandenwissel (=nieuwe sokken) en brandstof (=koffie met spijs) om de finish te halen. Er zijn 3 winnaars ex-auqo. Onderweg aangesproken door een Canadees die Bastogne bezocht had in het kader van WWII (had gediend bij het canadese leger). In de hostel albergue peregrinos de ponte de Lima (what's in a name) deed de douche deugd. Stilaan geraken we op onze positieven. De Italiaanse dames die we gisteren ontmoet hadden zijn ook aa gekomen in de herberg. Ga nu een rustpauze inlassen om daarna in de stad de inwendige mens te versterken voor de trip van morgen. Moeten wel voor 21.00h binnen zijn of we mogen onder de brug slapen.
Stepper
Met goede moed vertrokken en in het eerstvolgende stadje bij de lokale bakker ontbijt genuttigd en broodjes gekocht voor onderweg. Zonder brandstof valt de motor stil.
Albert
Ik hoor in de wandelpaden dat voor sommige het blog niet duidelijk is.
Ik ga proberen licht in de duisternis te laten schijnen. En laat het relaas der feiten over aan Stepper.
- dag 0 is de dag voor dag 1. We zijn onze camino beginnen te lopen op dag een. Het is een wiskundig gegeven dat op de getallenlijn van de gehele het getal 0 voor zich voor het getal een bevind. Aan deze rechtmatigheid kan ik niets veranderen.
- waarom Stepper, Albert en ondertussen Ferdinand II.
Wie zich de moeite getroost om van het prille begin te lezen (1 sep 2020 )ziet dat er ook andere figuren de revue gepasseerd zijn zoals Shiva en Meneer de Uil en hoe de personnages zijn ontstaan.
In onze blog willen we eens zekere anonimiteit bewaren. Daarom dat iedereen vanaf 1 sep 2020 er schuilnaam heeft gekozen en een Chinees gelukspoppetjes.
Dit geeft de schrijver ondertussen schrijvers de vrijheid om niet autobiografisch te moeten gaan.
De schrijver krijgt zo af en toe de kans om de feiten te overdrijven, uit zijn context te trekken, te minimaliseren of zelfs te fantaseren. Zonder de levende persoon te viseren, te beledigen of hem direct aan te spreken.
De verhalen blijven mijmeringen, gedachte kronkels, overdenking voor andere.
- waarom de camino lopen.
Je kan me vragen zoals in mijn meest geliefd liedje van Mead Love. "I gotta know right now before we go any further"
Ik kan de vraag begrijpen.
En het antwoord is niet " Let me sleep on it and I'll give you an answer in the morning"
Ik lig er eerder van wakker en ook morgenvroeg weet ik het antwoord niet.
Maar als de komt dat ik het weet zal ik het vertellen.
We slapen hier nu met zijn 9 op een kamer, we hebben al tal van ontmoeting gehad tot mensen die aan editie 10 zijn en nu op weg naar Fatima. Niemand kent het antwoord. Maar op einde van mijn leven wil ik kunnen zingen zoals Edith Piaf. " Non, rien de rien
Non, je ne regrette rien
Ni le bien qu'on m'a fait
Ni le mal
Tout ça m'est bien égal
Non, rien de rien
Non, je ne regrette rien
C'est payé, balayé, oublié
Je me fous du passé.
Ik wil geen spijt hebben dat ik de Camino niet gelopen heb.
Ik denk dat deze alinea voor ons drieën mag onderschrijven.
- We zullen later alle drie individueel de balans opmaken of we dit kunnen categoriseren bij het onder le bien of le mal.
Voor mij persoonlijk kan ik nu al zeggen dat ik het lopen zal categoriseren onder. " Je ne regrette pas"
20 november 3.03
Ik ga nu proberen verder te slapen in de hoop de lezer te hebben gediend. Morgen 25 km zonder hierbij di
chterlijke vrijheid te gebruiken.
Reactie plaatsen
Reacties