5 november 2020
Quo Vadis?
De planning voor onze wandelingen gaan moeizaam door het Corona virus. Nu komt de ophokplicht door de vogelgriep ook nog roet in het eten gooien. Zowel Albert, Ferdinand als Meneer de Uil vallen hieronder. Even voor alle duidelijkheid voor de lezers, de twee laatste zijn van het vrouwelijk geslacht, het is te zeggen, dat vermoedt Albert toch.
We volgen vandaag de loop van de Geer. We houden afstand en vermijden contact met vreemde vogels.
Vandaag worden we geconfronteerd met Babylonische toestanden. We komen ‘s middags aan in Borgworm, waar we onze boterhammen verorberen alhoewel de platen zeggen dat we in Waremme zijn.
Zo herinnert Albert nog een verhaal waarbij hij een marsbevel kreeg naar Doornik. Eindstation was Doornik dus het kon niet fout gaan. Toch stopte de trein er mee in Tournai. Verschrikkelijk, van de trein te worden gezet in een voor Albert toen nog onverstaanbare taal in een onbekende plaats. Een trauma dat hij nog lang mee sleepte. Albert reist wel graag maar is daardoor nog geen reisduif.
O ja, een marsbevel was een papier waarop stond om welk uur en datum je je moest aanmelden aan een bepaalde kazerne. In een tijd waar dienstplicht nog bestond.
Daar maakten ze van jongens echte mannen. Je leerde er ramen wassen, vloeren poetsen, kleren wassen en strijken, knopen aannaaien, eten maken, schoenen poetsen en noem maar op.
Kortweg gezegd, je werd er een echte man.
Nu worden er geen echte mannen meer gemaakt, nu worden nieuwe mannen gemaakt. En wat zijn nieuwe mannen? Mannen die ramen wassen, vloeren poetsen, kleren wassen en strijken, knopen aannaaien, eten maken, schoenen poetsen en noem maar op. Of ze het nu kunnen of niet, het speelt geen rol. Kennis is tegenwoordig van geen belang meer, zo is het in de nieuwe tijd. Dat is blijkbaar het enige verschil tussen een echte man en een nieuwe man.
Terug naar mijn Babylonische spraakverwarring. Samen overlopen we de steden die voor ongelofelijke misverstanden kunnen zorgen; Wezet/Visé, Mons/Bergen, Bassenge/Bitsingen, Jodoigne/Geldenaken. Er zijn er ook die viertaligheid kennen Liège/Luik/Lüttich/Lîdje.
Aix-la-Chapelle, bij deze mooie moest zelfs Ferdinand passen. Gelukkig hebben de onwetenden onder jullie van vandaag mister Google. Zoek het maar even op zou ik zeggen. Want kennis is van geen belang in de nieuwe wereld van alwetende mister Google.
Onze eindbestemming is vandaag Lenz-Saint-Remy. Het was weer een mooi dag.
Onze eindbestemming is vandaag Lenz-Saint-Remy. Het was weer een mooi dag.
Wie ons wil vergezellen op onze reis kan een mailtje doen naar Albert voor praktische info. Hij heeft zijn eigen e-mail adres aangemaakt.
albert@belen.be
Hij fladdert soms van Clout tot Clout en dan is hij even onbereikbaar maar lang duurt dit nooit.
Reactie plaatsen
Reacties
Mooi geschreven. Was zeer mooie wandeling.
Fijn gezelschap
🐦